"Kendini yakıp bitiriyorsun oğlum Hikmet," dedi Hüsamettin Bey. Hikmet atıldı: "Değil mi albayım?" Kağıdı sehpadan aldı: "İnsanlık öldü. Belki de hiç yaşamamıştı. Belki de benim insanlığım diye bir şey yoktu. Ben hücremde yanlış hayallere sürüklenmiştim. Korkaklığımı insanlık sanmıştım. Yalnızlığı insanlık saymıştım.