Fırat can yasak
@firatc21
Şimdi göç halinde olan kuşlar kadar yorgun yüreğim. Kanat çırpmaya mecalim yok lakin bir umuttur düşmüş aklımıza hep uzaklarda sanmak mutluluğu ve sürekli kanat çırpmak bir bilinmezliğe..
Adını da sıcak ülkelere göç koymuşuz öyle inanıp öylece uçuyoruz işte. Sanırım biz gittiğimiz yere kara kış getiriyoruz yada oradaki baharı kışa çeviriyoruz. Nereye kavuşsak çok geçmeden orası ya yaprak dökmeye yada soğumaya başlıyor. Sonra yine.. Belki de kuşlar gibi birbirimize sokulsak kimsenin gitmesine ihtiyaç kalmayacak.
Herkes gönülden sevse gitmeyi kim eyler?
Bakmayın birlikte göç ettiğimize bizler aslında yalnızlığı ve gitmeyi seviyoruz.
Bulunduğumuz yeri benimsemiyor, sahiplenmiyor, kara kışı bahara çevirmek için çaba sarf etmiyoruz. Hep uzaklara göç halindeyiz.
Kimisi kanat çırparak bunu yapıyor, kiminin de bedeni durmuş olsada kalbi havalanıyor. Kiminin de bedeni gitmiş kalbi kalmış haberi yok. O çok umut ettiğiniz uzaklardan selam ederim, burada da vaziyetler aynı, herkes göç halinde bilin isterim..
Hep uzaklara göç halindeyiz işte.
Lâkin bunu bilmek tahammül çiçeği büyütür gönlümüzde..
Reklam
KalpŞiir
Birde kendi ruhundan sürgün edilmek var, hiç kendi ruhunuda sürgün edildin mi? Yada kendi yürek teniniden? Yada ben beni tanıyamıyorum dedigin, kendi gurbetini yaşadıg oldu mu? Ben çok yaşadım bunu, her sürgünümde bi yaşıma daha girdim.. İnsanın en büyük gurbeti kendi içinde yaşadıgı sürgündür, İnsanın kendi kalbinden kovulması olur mu deme. Oluyor işte...
