- Kim idi o oglan?
- Leytenant idi. Cavan bir leytenant.
- Adı nə idi?
- Adını unutmuşam.
- Gərək unutmayaydınız.
- Nə üçün?
- Hiss edirəm ki, o gənc leytenant çox xoşunuza gəlibmiş.
Xoşbəxtliklə bağlı bütün ümidlərimi məhəbbətinizə bağlamışdım. Məni sevdiyinizi söylədiyiniz gündən bəri gələcəyimizlə bağlı xəyallar qurur və bu xəyalların bir gün gerçəkləşəcəyinə inanırdım. İndi heç nə barədə fikirləşmirəm, sadəcə, öz-özümə deyirəm ki, xoşbəxtlik məndən üz döndərib. Bəzən qumarbazlar əllərində olanlarla bərabər əllərində olmayanları da uduzurlar