Bu eve gelmeme rağmen yuvamda hissetmememin en büyük sebebi tam olarak o boşluklardı. Bu ev onsuz senelerdir yas tutuyordu.
“Dağ bile bilir, taş bile anlar, dedim.”
*Zaten sen sevmiyorsun beni. Şu dağ bile bilir bunu. Taş bile anlar*
"Deme onu. Onu deme!"
"Ahım, Firuze!"
"Ben daha sana nasıl anlatayım seni sevdiğimi?"
"Senin sevdanı demire söyledim, boynunu büktü. Taşa fısıldadım, yükümden dağıldı. Şu dağa bağırsam yıkılır ama bir sen anlamadın, Firuze!"
Reklam
ne seni bana verdiler ne de seni almama izin verdiler firuze. ne seni bana verdiler ne seni bana bıraktılar. ne seni bana verdiler ne de seni alacak kuvveti bende bıraktılar. söke söke aldılar, seni de benden söke söke aldılar.
daha küçücük bir çocukken yaşıma vazife olmayan isteklerim vardı firuze. sen her düştüğünde, hastalandığında, ağladığında... seni bana versinler isterdim. seni bana versinler ve hiç alamasınlar isterdim
Güzelliği beş para etmez Firuze.” Tekrar etti. “Güzelliği beş para etmeyen Firuze.”
“Varsın beş para etmesin,” dedim.
Bir şey istemeyen insanın
Selamıdır şiirim,
Okudun aldın.
Reklam
Reklam