Çanakkale’de doğmak, bir armağan. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi de istihkak.
Sokak kedisi Sarman. Devletkeri. Devlet Çeri. Sergüzaşk.
Hoşça kal İsrafil Rodop
Leyla’nın Kapısı
Kitaplarının yazarı
Kayrak Kasabası’nın para babası, kırbacı şaklattı:
“Nankörler!”
Ardından yaptığı iyilikleri sıraladı: “Korudum, kolladım, toprak verdim, ev verdim, daha ne yapayım!”
Recep’in nefesi daraldığında ise ileri gitti:
“Aç köpekler! Karnınızı ben doyurdum.”
Çerçinin yüzü, dokuzuncu kilometrede kireç gibiydi:
“Yol bitti İsrafil.”
“Yok, daha Liga’ya var ama az kaldı.”
Orman işletmesi önündeki bordür taşlarıyla bölünmüş ayrımı kastetti:
“İşte tam orada kamyonun etkisiyle savrulacaksın. Başın, bordür taşlarına çarptığında dayanılmaz biçimde ağrıyacak.”