Fatih bircan
@fisting
Geri takip
Arkadaşlar kitap okumayi seviyorum ama bazen cok fazla okuyunca basima agrilar girmeye başliyor. Çogu zaman kitabi geri kapatmak zorunda kaliyorum. Bunun bir caresi var mi? Şoyle 1 baslayip 12 saat falan okuyabilcegim bi taktik
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ölüm güç bir şeydir. Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır, diye düşünürüm her zaman.
‘Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür; bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar. Ama tam sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam: Bu köprüyü geçip bana gelir misin? İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin; sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın. O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer; bizi ayıran ve birbirimize yabancılaşman duvarlar örülüverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız.
Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde, sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın
Inanilmaz bir kitapti. Ilk 70 sayfasinda karakterleri tanimakla gecti . Cok anlam katamadim. Ama kitaba freud ve Niçe'nin dahil olmasiyla kitaba resmen bağladim. Bi an Niçe'in karakterimize karsi söyledigi sözler altinda ezildiğimi hissettim. Bu kadar kibar adam nasil bu kadar ağir konuşur diye kendimi düşunmekten alikoyamadim. Ama aslinda bunun bir terapi yöntemi oldugunu farkedince gercekten kitabin beni bu sekilde sürükledigine inananmadim.
