📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
BACH& KHAYYAMMüzik
Sevdiğiniz bi kitabı ve kahvenizi alınca kendiliğinden açılabilir bir link iletiyorum.
İyi geceleriniz olsun.
youtube.com/watch?v=RmBG9g6...
Kendimce
Yazmak.. sanki içimdeki duygular bu sözü duyunca susuyor gibi.. neden acaba? Onlara dil olmak için yazıyorum oysa ki. Arkada santur var, elimde bira. Bi zamanlar bu santuru çok dindar bir çocukken dinlerdim ve ağlardım. Şimdi sadece kendine inanan bir genç olarak dinliyorum ve yine ağlıyorum.. Kalp değişmiyor beyin ne kadar değiştim dese de. Ben kalbimden memnunum. O hep beni taşımaya çalıştı yaşadığım zorlu hayata ragmen. Ah.. Bu yaşta bu beden neden bu kadar zorlandı ki hayattan? Görüyorum herkes aynı sınavda değil. Bu bi isyan sebebi midir; isyan etmemek mümkün mü ya da? Gerçi isyanım neye, doğumuma mı, evrene mi, insanlara mı, inanmadığım tanrıya mı? Ne değiştirir peki isyanım, ben bildiğim beni yontmaktan başka? Ben dediğin nedir ki bir et bir kemikten başka? Kelimeler duyguların engeli midir? Neden yazarken ağlamam ve duygularımı akıtmam zorlaşıyor? Medeniyet beni benden koparan bağ mı yoksa? Ağlarken ve santuru sadece dinlerken öyle saftı ki duygular, kelimeler karışmasaydı oysa.. Def, tambur ve baglama.. sanatın en doruğu sanki ne dersiniz? Sanat insanlığın evrensel günah çıkarması gibi değil mi sizce de? Zehrimizi akıtıp dalıyoruz tekrar hayata, tam olarak şu an yaptığım gibi. Sanattan önce ağlamayı icat etmiştir insan bence. Ağlayınca da her duyguyu akıtıyoruz, sanat gibi.. Ağlamak o yüzden ne kıymetli. Oysa biz sus ağlama diyoruz. Ağlayın a dostlar. Taklitten uzak, kendine yakın ağlayın. Unuttuk kendimiz olmayı gerçi ama hatırlayalım. Ne güzeldi çocukken. Ağlardık kendimizce. Selamlar..