Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir, her şeyde bambaşka gelişebilir miydi? Evet, bunun hayatımın en mutlu anı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.
Eylemlerin geçici, eserlerin ise kalıcı olmasıdır. En soylu eylemin bile etkisi zamanla geçer, oysa deha bir yapıt ebediyen yaşar, etkileri yararlı ve övgüye değerdir. Eylemlerin ise yalnızca gitgide zayıflayan, deforme olan ve ilgisini kaybeden anisi kalır, hatta tarih onu kendine katıp taşlaştırarak sonraki kuşaklara aktarmadığı taktirde yavaş yavaş silinip gider. Oysa eserlerin kendileri ölümsüzdür ve özellikle yazılı olanlar ebediyen yaşayabilir.