Hazza gelince, etrafımızı her yandan sarsa ve her kanaldan aksa ve tatlı sözleriyle ruhumuzu yumuşatıp arka arkaya sıraladığı o sözlerle bizi yönlendirse, hepimizi veya bazılarımızı kışkırtsa, içinde insanlık namına bir şey kalmış ölümlülerden hangisi gece gündüz hazla gıdıklanmak ister veya zihnini gözardı ederek kendini tümüyle bedenine verir?
Reklam
En yüce iyi, şansın getirdiği şeyleri ciddiye almayan bir zihindir ve sadece erdemle mutlu olur.
Ne kadar büyük bir kitle sana hayransa, o kadar büyük bir kitle seni çekemiyor demektir.
Bir insan kendi ruhuna derin bir nefes alma ve kendine çekilme imkanı tanırsa, (ah bu insana nasıl da işkence gibi gelir!) gerçeği kabullenecek ve şunu diyecek: “Şu ana dek ne yaptıysam, hiçbirinin gerçek olmamasını dilerdim, söylediklerimi yeniden düşününce, konuşmamış olanlara imreniyorum, ettiğim her duanın düşmanlarımın bedduasına dönüştüğünü düşünüyorum; ey iyi tanrılar korktuğum ne varsa, hepsi arzuladığımdan çok daha önemsizdi!”
İnsani durumlar, çoğunluğun daha iyi şeyleri tercih edeceği kadar iyi işlemiyor, en kötü tercihin kanıtı kalabalığın kendisidir.
Reklam