Doğadan bile kudretli kabul edilen bir cemiyet: Tırpanlar Cemiyeti.
Bu cemiyete bir ölüm getiren ilan edilmek adına dahil edilerek yarışmaya tabii tutulacak iki genci okuyoruz fakat kazanan, aynı zamanda kaybedecek.
Kurgusu ile, sistem eleştirileri ve okurken ahlaki sınavlarını adeta birlikte verdiğimiz karakterleri ile uzun süre dilimden düşmeyecek bir distopya.
Evreni tanıma bakımından ele aldığımda normalde ilk yüz sayfaya kadar diş sıkıp şans vermeye çalışma aşamasından geçmeye gerek kalmadan doğal yollar ile ölünemeyen bu dünyaya kapılmış buldum kendimi.
Felsefik katmanlar, vicdan kavramı son derece ustaca yerleştirilmişti hikayeye.
Sona yaklaştıkça bir o kadar da merak ettirdi insan nüfusunu dengelemede muazzam bir düzen getiriyormuş gibi görünen cemiyet içindeki çatlakların, çatışmaların nasıl çözüme kavuşacağı konusu.
Citra ve Rowan'ın sonu hiç beklemediğim, çok da beğendiğim bir son oldu.
Serinin ilk kitabı olmasına karşın tatmin olmuş bir şekilde bitirdim.