Her gün zırh giyiyormuşsun gibi hissettiğin
oluyor mu hiç? İnsanlar sana baktığında
gördükleri tek şeyin kendini özenle sardığın parlak çelik olduğunu? Sende görmek istediklerini görüyorlar; kendi yüzlerinin
eğri büğrü yansımasını ya da gökyüzünün
bir parçasını ya da binalar arasına düşmüş
bir gölgeyi. Yaptığın bütün hataları, bütün
başarısızlıklarını, onları üzdüğün ya da
hayal kırıklığına uğrattığın tüm zamanları.
Yapayalnız, neredeyse çaresiz hissediyordum. Aileme hislerimi açtığımda bu hissi bildiklerini sanıyordum ama beni anlamadılar. (...) Kimse beni, ben kimseyi gerçekten bilmezken yalnızlığımı nasıl geçirecektim?