Kitap, anlatım dili ve olayları, detaysız, temel sınırlamalarla anlatımıyla çok sürükleyici. Olaylar, gerçekleştiği ortamlardan, insanlardan ziyade İvan İlyiç’in gözünden anlatılıyor ve onun kafasının içinden görüp o acılar içindeyken ki davranışlarına anlayış göstermemizi sağlıyor. Ölümün yakınlığını hissettirdiği hatta belki ruhumuzun bir parçası gibi bize her an eşlik ettiği hissi veriyor. Ağır hasta olarak çevremizde kaybettiğimiz insanların gözünden bir anlığına bile olsa dünyaya bakmamıza yardımcı oluyor. Çok güzel bir deneyimdi.