O hep aklımdaydı, çünkü ona olan sevgim gün ışığında dağılıverecek bir sis, ya da yağmur yağınca yıkılıverecek bir kumdan kale değil, mermer üzerine yontulmuş bir yazıydı ki mermer var olduğu sürece silinmezdi.
“Senin varlığının her zerresi benim için kendi varlığım kadar değerlidir; hastalansa mahvolsa da canımın canıdır benim. Senin zekan benim hazinem; bozulsa da benim gözümde değerlidir. Sen çıldırsan seni deli gömleğiyle değil, kollarımla tutarım ben. Kollarını bağlasam da iplerin arasına sevgim dolanır.”