Yürüyorum kimsesiz sokak ortasında arkama bakmadan yürüyorum yolumun karanlığa saplanan noktasında sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum karagökler kül rengi bulutlarla kapanık evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar incin uykuda yalnız iki yoldaş uyanık biri benim biride serseri kaldırımlar
Sayfa 160 - necip fazıl kısakürek