Bu sapasağlam bedenimle, bu ölçülü yaşayışımla, bu tehlikesiz işlerle, başımda tek bir tel siyah kalmayıncaya dek yeryüzünde durmam gerekir, sanırım duracağım da. Ama bu şekilde yaşayabilmek de olanaksız. Neredeyse aklıma gelmese soluk almayacağım, kalbime hatırlatmasam o da çarpmayı unutacak sanki. Bu sert bir yayı ters kıvırmak gibi bir şey.