Fatih Murat Taşkın
@fmuratt23
Şu anda okuduğu kitaplar
Yabancı bir yerde, kendimiz için asla yabancı değilizdir, aksine gölgemize en yakın, en yapışık haldeyizdir. Kendimizle yüz yüzeyken, kendimizi görmeye değilse de hiç olmadığı kadar kendimize bakmaya mecbur oluruz, ağırlık merkezimize en derin biçimde dalarız, çünkü başkası zorunlu varlığımızı oyalamak için orada değildir.
Sıradan bir ağaç, dallarını kendi boyundaki komşu ağacın dal uçlarıyla karşılaşana kadar uzatır. Daha fazla uzatmaz çünkü bu alandaki hava ve iyi ışık halihazırda kapılmış durumdadır. Ancak uzattığı dallarını da ciddi biçimde güçlendirir, öyle ki aşağıdan bakıldığında, yukarıda bir çekişme varmış gibi görünür. Ancak gerçek bir çift arkadaş, en baştan itibaren birbirinin yönünde fazlaca kalın dallar uzatmamaya özen gösterir. Bu ağaçlar birbirinin hakkını yemek istemez ve bu yüzden, yalnızca taçlarının dış çeperlerinde, yani arkadaş olmayanların yönüne doğru sağlam dallar uzatır. Böylesi ortaklar genelde köklerine öyle bağlıdır ki, bazen birlikte bile ölür.
Şah II. İsmail'in bir kanısı vardı: İtiraz edenler mezara girerse, itirazın arkası kesilir, gözlere mil çekilirse eleştirici bakışlar da kapanır sanardı. Halbuki şairin üç yüz küsür kadar sene sonra, Osmanoğulları'nın 33. padişahı Sultan II. Abdülhamit'e hitaben söylediği:
"Ne mümkün zulm ile, bidâd ile imha-yı hürriyet
Çalış,idraki kaldır muktedirsen âdemiyetten..."
beyitten de anlaşılacağı üzere, özgürlük düşüncesi zulümle, adaletsizlikle asla yok edilemezdi.
