Yaşanan her şey zamanla soluyordu.Öyle bir soluyordu ki belli belirsiz bir iz kalıyordu arkasında.İnsan bu ize bakıyor ama yaşadığından emin olamıyordu.
İnsan bu.İyi olması da kötü olması da kendi özüne ve içinde bulunduğu şartlara bağlı.Şartlar kötüleştikçe kötülük de artıyor.İnsanoğlu dayanışmayı içselleştiremiyor bir türlü.