Bir zamanlar ruh, bedeni küçümserdi ve o zamanlar bu küçűmseme en üstün seydi: Ruh, bedenin zayıf düşmesini, soluk olmasını ve açlıktan gebermesini isterdi. Böylece ruh, bedenden ve dünyevi olandan kaçıp kurtulabileceğini sanırdı.
İnsan bir zamanlar maymundu, hatta şimdi bile insan, maymundan daha maymundur.
Şimdi insanları değil, Tanr'yı seviyorum. insan benim için çok eksik bir sey. İnsan sevgisi benim için yıkım olurdu.
Bilgeler akılsızlklarıyla, yoksullar da sahip olduğu zenginliklerle mutlu olana kadar bilgeliğimi onlara sunmak ve dağıtmak isterim.
%32 (130/399 syf.)
