Sokrat Garp tefekküründe ilk defa metod fikrini getiren adamdır. (Metod), usul, her şeyin başı... Evvelâ düşünüyorum; neyle düşünüyorum, nasıl düşünüyorum? Bütün bu gördüğüm şeyler kendimden mi, yoksa dışımdan mı? Gözümün içine yerleştirilmiş küçük küçük resimler mi bu eşya?...
Büyük fikir fütühatının yanında, madde fatihlerinin ve madde fethine memur adamlarının yan yana bulunmasına dikkat edin! Bu İlahi sır derin... İskender ve yanında koskaca bir Aristo...
Sonraları Şark ezbercilik alemi olmuştur. Halbuki işin başında bu emir verilmiş... Hiçbir şey zayi olmayacak, kitaplar kaydedilecek ve kitaplık çapta çalışılacak... Kitap mevzuunda memleketimizin ne halde olduğunu görmenizi isterim. Bunu bir cümle ile geçeyim; Profesörlerimiz kitapsızdır, şairlerimiz kitapsızdır.
Dostluğun güçsüzlükten, yani kişinin kendisinde olmayan bir şey için başkasının peşine takılmasından doğduğunu düşünenler, zayıflıktan ve ihtiyaçtan doğduğunu varsaydıkları dostluğa değersiz ve soysuz bir durum atfetmiş olurlar. Öyle olsaydı kendisini en güçsüz gören kişi, dostluğa en uygun kişi olurdu, oysa durum çok farklıdır.