caelia
@founderofwbl
Dostluğun birçok ve büyük faydası vardır, ancak içlerinden bir diğeri hepsinden daha üstündür: Dostluk geleceğe dair bir umut ışığı yakar, ruhun zayıflamasına ve kendini kaybetmesine engel olur. Zira gerçek dostuna bakan, âdeta kendisinin bir benzerine bakar. Bu yüzden yanımızda olmayan dostlar bile yanımızdadır, yoksullar zengin olur ve zayıflar güçlü, söylemesi zor olsa da, ölü dostlar bile canlı sayılır, dostların saygınlığı ve anısı öyle değerlidir ki onlara duyduğumuz özlem bizi terk etmez. Dostların ölümü kutlu yaşamı övgüye değer bulunur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şimdi size, onunla göz göze geldiğim ilk an, Kisra’nın sarayında heybetle yıkılan on dört sütundan mı bahsedeyim; yoksa Ganj’ın her yıl kaynağına geri çekilirken yuttuğu altı kutsal tapınaktan mı dem vurayım; olmadı, Çinlilerin 1960’larda deneme maksadıyla fırlattığı bir balistik füzenin, yolunu şaşırarak, üç yüz yirmi bin nüfusuyla birlikte haritadan sildiği ve bu yüzden insanlığın hafızasından da silinen o talihsiz şehirden mi bahsedeyim?
Anlamakla acı çekmek arasındaki münasebeti, hayatımda en çok o anda müşahade ettim desem yalan söylemiş olmam. Neticede herkes kendi acısını anlamlandırmakla mükellef. Gerçekte kimse kimsenin acısıyla ilgilenmiyor, çünkü anlamıyorlar. Anlamadıkları için hissetmiyorlar hissetmedikleri için de anlamaya çalışmıyorlar. Üçüncü sınıf bir Epimenides Paradoksu.
Zaten beni alkışlamaları da umrumda değil çünkü biliyorum ki toplum sizi onaylamaya başladığı an, vasatın sınırına inmişsiniz demektir ve cehennemin en korkunç yeri, sanıldığı gibi en dibi değil en kalabalık yeridir: Allah’ın cezası orta sınıf!