Herhangi bir erkekten nefret etmeme gerek yok, çünkü artık hiçbir erkek beni incitemez; hiçbir erkeği pohpohlamam da gerekmiyor, çünkü artık hiçbirinin bana verebileceği bir şey kalmamış durumda...
Özgüvenimiz olmadan beşikteki bebekler gibiyiz. Peki, o zaman böylesine paha biçilmez olmakla birlikte değeri tam olarak bilinmeyen bu niteliğe en kısa yoldan nasıl kavuşabiliriz? Elbette ki diğer insanların bize kıyasla daha düşük seviyede olduğunu düşünerek...