Buradayken hayatınızın anlamsız olduğunu, bir sonraki fırtınayla silinip gidecek unutulmuş küçücük bir iz olduğunu düşünmek kolay ama bu, kendimi küçük hissetmeme neden olmak yerine her şeye daha fazla amaç ve anlam yüklüyor. Toprağı aşıp çıkmaya çalışan küçük bir filizden daha az ya da daha fazla önemli değilim. Bu dünyada hepimizin bir rolü var. Ve ne kadar küçük olursa olsun, rolümü oynamaya niyetliyim.
Birbirimizden nefret etmekten yorulmuştum. Kendimi küçük hissetmekten yorulmuştum. Kullanılmaktan yorulmuştum. Kaderimizi erkeklerin belirlemesinden yorulmuştum, hem de ne için?
"Birbirimizin canını yakıyoruz çünkü öfkemizi sadece böyle göstermemize izin var. Seçeneklerimiz elimizden alınınca da içimizdeki ateş için için yanıyor. Bazen sevgimizle, öfkemizle ve ikisinin arasında kalan her şeyle dünyayı yakıp kül edebiliriz gibi geliyor bana."