Orada sevdim seni
Sokağı denize bağlayan geçitte, orada
geceyi gökkuşağına bağlayan günlerin saçını hızla örerdi zaman
Sevecen, sorgulu, uysal yüreğin
bir çimen türküsüyle açardı soyağacının gizli bahçelerini
çılgın bir büyücüye, orada kan ırmağından geleceğin şarabını çıkardım ve yanan günlerden altın bir şiir çıkardım güzelliğinin kapalı yapraklarından
bozkır ortasında, ırmak kuyu dibinde, gökyüzü bir özgürlük esintisi zindanların avlularından
Unutma, ben yok olunca, değişince kent ve bir yoksulun o günlerden sana bağışladığı söz ülkesi yitip gidince
sonsuz ve isimsiz bir deniz kalacak, bir de çam ağacı
benim sularımla öpüşen.
– Onat Kutlar/ Sokak