İnsan zihnine hiçbir şey büyük ve ani değişimler kadar azap çektiremez.
Duygularımız ne kadar da değişken ve ne kadar da tuhaf, ıstırabın derinlerindeyken bile yaşama karşı duyduğumuz o inatçı sevgi!
Fakat bütün bunlar bir rüyaydı; üzüntülerimi teselli edecek veya düşüncelerimi paylaşacak bir Havva yoktu; yalnızdım.
İçimi sıkıntı kaplayacak olduğunda da doğadaki güzelliklerin görüntüsü veya insan eserlerinin mükemmel ve ulu olanlarını incelemek her zaman yüreğimin ilgisini çeker ve moralimi yükseltirdi.