Nihayetinde tüm insanlar zaman konusunda iyimserdir. Başkalarıyla bir şeyler yapmak için yeterince zamanımız olduğunu düşünürüz hep. Onlara bir şeyler söylemek için zamanımız olduğunu. Sonra bir şey olur ve elimizde yalnızca keşkeler kalır.
Bir insanı sevmek, bir eve taşınmak gibidir
‘Bir insanın yaşamındaki en acı veren anlardan birisi, arkasında bıraktığı günlerin, geriye kalan zamandan daha fazla olduğunu fark ettiği yaşa ulaştığını hissettiği andır.’
“.. herkes zaman konusunda iyimserdir. Her zaman yapacağımız şeyler için yeterince vaktimiz olduğunu düşünürüz. Oysa zamanın da söyleyecekleri vardır.”
İnsan birini kaybedince en garip şeyleri özlüyor. Küçük şeyleri. Gülüşleri. Uykusunda dönüp duruşunu.
Hatta sırf onun için bir odayı yeniden boyamayı.