“Batıda yaygın olan din sisteminde tanrı sevgisi; Tanrı’ya, Tanrının varlığına, O’nun adaletine ve sevgisini inanmakla temelde aynı anlama gelmektedir. Tanrı sevgisi özünde düşünsel bir olaydır. Doğu dinlerinde ve mistisizmde, Tanrı sevgisi yoğun bir birolma duygusunu duymak, yaşamın tüm eylemlerinde bu sevgiyle sıkıca kenetlenmektir.”
“Paradoksal mantık, tanrının sevgisi, ne kafadaki tanrı bilgisi ne de kişinin Tanrı’yı sevdiğini düşünmesidir, Tanrı sevgisi; tanrıyla birliği yaşama edimidir, sonucuna varmaktadır.”
“ Taoist düşüncede Hint ve Sokrat düşüncesinde olduğu gibi, düşüncenin varacağı en yüksek nokta hiçbir şey bilmediğimizi bilmektir. Bilmek ve hala bilmediğimizi düşünmek en yüce hünerdir. Bilmediğimiz halde bildiğimizi sanmak hastalıktır.”
“Açıkça görülmektedir ki; insanların çoğunluğu kendi kişisel gelişmelerin de bu çocukluk evresini aşamamışlar ve Tanrı’ya gösterdikleri inançla birçokları kendilerini koruyan bir babaya inanmışlardır.”