"Yerden kaldırdığın taş kadar insansın, sulamayı ihmal etmediğin çiçek, başını okşadığın bir hayvan, söylerken gözlerini kaçırmadığın bir doğru, anlaşılmayı beklenilen yerde anladığın kadarsın."
Gözlerin, iki göl gibi
öyle derin ki, korkuyorum içine dalmaktan..
bir daha nefes alamamaktan
ve o gülüşün,
öyle kıskandırır ki güneşi,
bulutların ardından çıkmak istemez sanki
güneş bile kıskanır,
parlayamaz senin gibi...
