Suyun şavkı vuruyor bize
Çınara, bana, kediye, güneşe, bir de ömrümüze.
Öptü beni: “— Bunlar, kâinat gibi gerçek dudaklardır,” dedi.
“Bu ıtır senin icâdın değil, saçlarımdan uçan bahardır,” — dedi.
“İster gökyüzünde seyret, ister gözlerimde: körler onları görmese de, yıldızlar vardır,” — dedi…
Sarılıp yatmak mümkün değil bende senden kalan hayâle.
Halbuki sen orda, şehrimde gerçekten varsın etinle kemiğinle
ve balından mahrum edildiğim kırmızı ağzın, kocaman gözlerin
gerçekten var
ve âsi bir su gibi teslim oluşun ve beyazlığın ki dokunamıyorum bile…
Kapıları çalan benim
Kapılar birer birer
Gözünüze görünemem
Göze görünmez ölüler