Her insan kendisine bir yurt arar. İnsan daima sıla özlemi içindedir, sevgiyi ve şefkati arar. Daüssila memleket özlemi, kana kana içtiğimiz bir sevgi ve merhamet arayışından başka nedir ki? Çevremizde arsızca yükseldiğini gördüğümüz kural tanımazlık ve zalimlik, ancak şefkatin duvarlarına çarpmakla durdurulabilir.
Yetersiz sevgi alan, evde değer görmeyen bir çocuk, anne-babasının sevgi kapasitesinin olmadığını fark etmez; kendisinin sevilmeye layık olmadığını düşünür.