Merhaba arkadaşlar. Tiyatro sevenleri yavaş yavaş toplayalım. İlginç bir biçimde öyküleri kadar içine almayan bir metin okuyoruz burada. Nasıl? Onun öykülerinde insanların mücadele ettiği, öğütlerden geçilmeyen ve hikayenin içinde okuru yaşatan metinlere alıştık. Burada ise kast sistemine benzer bir sistem eleştirisi göze çarpıyor. Yani ben Lady’nin evinde başlayan olaylara odaklanmaktan ziyade tüm seçkinlerin bir araya geldiği yerde Worsley karakteri üzerinden katı bir ahlak anlayışının eleştirisinin yapılmasına odaklandım. Amerika’nın bu konuda çok tutucu olduğunu, henüz oturmuş bir kültüre sahip olmadığına yönelik anlatımlar olduğunu düşünüyorum. Tabii burada inanç farklılıklarından dolayı Katoliklere yönelik bir eleştiri olduğunu da düşünüyorum. Katolikler yeri geldiğinde Müslümanlardan bile daha fazla tutucudur özellikle Protestanlara karşı. Büyük ihtimalle yazar içinde büyüdüğü toplumda bir de cinsel eğilimleri nedeniyle bu şekilde bir tiyatro kaleme aldı. Benim tahminim bu yönde. Doğru veya yanlış, bu tamamen kendisini bağlar. Benim inancıma göre yanlış olması yalnızca benim uzak durmamı öğütler, fazlası, adı üstünde fazla ve yanlıştır.
Diğer yandan bir diğer eleştiri ise kitabın adı özelindedir. Zaten kitaba başlarken söylediklerine takılanlar büyük ihtimalle yazarın kitabı bitirirken söylediğini görmezden gelenlerdir. Yazar burada kadınları yerden yere vurmamış aksine bulunduğu dönemde kadınların toplumsal konumunu göstermeyi amaçlamıştır. Tıpkı bir perde de kadınların ve erkeklerin ayrı oturmaları, orada dedikodu yapmaları (burası komik) ve 2. sınıf vatandaşlar olarak görülmeleri çok önemli. Yine de umut önemli bir kavram, kadınlarımızın geldikleri yer ve edindikleri konum da çok önemli. Sonuç olarak yazarın da dediği gibi, hiçbir şey umudun ulaşamayacağı
