İnsan hep bir şeyler için yaşadığını ve bir amacı teşkil ettiğini düşünür ya da düşünmek ister. Çünkü insanı bu hayatta tutabilecek somut ya da soyut bir şey olması gerekirdi. Ve dahası belki de insanlar kendilerini "kandırarak" yaşarlar. Tolstoy için bu Tanrı inancı ya da sevgi olabilir ama yine de bir şey söylemek gerekirse, belki de insan "hiçlikle" yaşar.