s.

Korkunç acılara boyun eğmek zorunda kalırım, tek sözcüğünden yoksun olursam.
Sayfa 101·Kitabı okudu
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Denizin dibindeki avuç içi kadar yer suyun baskısına nasıl dayanıyorsa, sen de öyle dayanıyorsun Milena! Hayat rezillik aslında, hep midemi bulandırır; hayatla başa çıkacağımı, insanlara dayanabileceğimi ummazdım bugüne kadar, utanç duyardım bundan ötürü ama sen bir şey öğrettin bana şimdi... Dayanılmayacak gibi olan, hayat değilmiş meğer.
Sayfa 100·Kitabı okudu
İyi olmam için gerekli tek şeyi yaptın ve yapmaktasın da Milena: Beni sevmen!
Sayfa 97·Kitabı okudu
Bu elle tutulamayan, bu korkunç sorumluluk durumunu bütün yönleriyle yüklenen biri olacağım yerde, sözgelişi odandaki, o her zaman seni görebilen mutlu dolap olsam, ne iyi olurdu. Seyrederdim seni; koltukta oturuşunu, mektup yazışını, yatışını ya da uykuya dalışını...
Sayfa 96·Kitabı okudu
Ne var ki duygularımızla yaşamıyoruz her zaman, acınacak durumdaki aklımızla yere basmayı daha iyi buluyoruz.
Sayfa 92·Kitabı okudu