Nura Kümet
@fromsky
Books are the plane, the train and the road.
They are the destination and journey.
They are home.
Ailurophile.
Bibliophile.
-Dudaklarının bu denli çekici bir hal aldığını hiç görmemiştim, bu arı dudaklar, susayıp da müzik aletinden dökülen sesleri içermişçesine hafifçe açılmıştı ve aralarından çıkan ses, yalnızca müziğin gizli bir yankısı gibiydi.
Reklam
Dün, ayrılırken bana elini uzattı ve "Hoşça kalın, sevgili Werther!" dedi.
- Sevgili Werther! Bana ilk kez "sevgili" dedi ve bu söz etime kemiğime işledi.
Binlerce kez kendi kendime o sözcükleri yineleyip durdum ve dün gece yatarken, kendi kendime gevezelik ediyordum ki, bir an farkında olmadan, "İyi geceler, sevgili Werther!" dedim, sonra da kendi halime gülmeye başladım.
Bütün mutlulukların kaynağı kendi içimde gizliydi bir zamanlar, şimdi ise bütün kederimin kaynağı gizli içimde, işte o kadar.
Yüzlerce kez Lotte'nin boynuna sarılacak raddeye geldim! Yüce Tanrı biliyor ya, karşımda böylesine sevimli bir varlık dolaşıyor ve ben elimi uzatıp onu tutamıyorum; halbuki elini uzatıp tutmak, insanlığın en doğal güdüsüdür.
Çocuklar akıllarına gelen her şeyi ellerini uzatıp tutmuyorlar mı?
- Ya ben?
Sahip olduğum o kadar çok şey var, ama Lotte için duyduklarım, sahip olduğum her şeyi yutuyor; sahip olduğum o kadar çok şey var, ama onsuz her şey bir hiç.
Reklam