Ağlayarak bile olsa bu satırları yazmaya ant içtim.
Aylardır kitap okuyamıyordum. Sebepsizce kitaplardan uzaklaşmıştım. Ancak yeni yılda kitaplarıma dönmek için kendime söz vermiştim. Bu kitabı da bu vesileyle “sadece 15 dakika okuyacağım kalın olması önemli değil tam şuan da bu kitaba başlayacağım ve 15 dakikacık okayacağım” diye elime almıştım. Ve evet az önce ağlayarak bitirdim kitabı…
İnanılmaz bir zevkti. Bu kitabı okuduğum için kendimi ayrıcalıklı hissediyorum. Dehşet verici bir psikolojik analiz ve gözlemlerle dolu,insan duygularının korkunç gerçekliğini yüzümüze vuran bu kitapta Emily Bronte adete kalemiyle yeri yerinden oynatmış. Keşke daha uzun yaşasaydı. Ondan okuyacağımız başka kitaplar olsaydı şuan bir şekilde avunmuş olurdum.
Çok güzel, ifade edecek kelime seçemeyeceğim kadar güzel bir romandı.
Kalbîm paramparça bir şekilde kitabın kapağını kapattım. Zihnimde tek bir isim Catherine, ah Catherine; yaktın kül ettin bizi Catherine…
Uğultulu TepelerEmily Brontë · Can Yayınları · 202557,7bin okunma
Bir insan dilediği ve dua ettigi şey değil, adil olarak kazandığı şeydir. Dilek ve duaları ancak düşünce ve eylemleriyle uyum sağladığında tatmin olur ve cevap bulur.