Hepimizin zayıf anları olur, ağlayabildiğimiz için çok şanslıyız, gözyaşları bizi çoğu kez huzura kavuşturur, ağlayamadığımız zaman ölecek gibi oluruz...
"Evet yapacağım bunu, başladım bile. Öldürmek Buck Jones'un tabancasını alıp güm diye patlatmak değil! Hayır, onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek...ve bir gün büsbütün ölecek."
Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi...