Parti artık işçinin gerçek ihtiyaçları ile daha az ilgileniyordu. Bu sırada politikacı, kendi politikasının tatbiki için, kitlenin sefaletten kurtulmaması gerektiğini anladı: Arzuları tatmin edilen bu yığın körü körüne kendini feda etmekten kaçınabilir, sadık bir kuvvet olmaktan vazgeçebilirdi.