Fıraz Erbey
@frzerby
Batınî
Şu anda okuduğu kitap
Ormanın yırtıcılarında yırtıcılık açlığı giderene kadarmış.
İnsanlar arasındaki yırtıcılık, -ekmeğe, kadına, hatta yaşamaya dâhi- tıka basa doymuş olsalar yine sürüyor.
Asıl tehlike insanları iyi tanımamaktan gelmez mi?
Öyleyse, yakınlarına olaylarla insanları tanıtmak neden tehlike sayılsın?
İşte görülüyor ki asıl tehlike, hayatı yani insanları tanımamaktan geliyormuş. Bu konuda bilgisiz olanlar tehlikeye daha açık bulunuyorlar.
Umudu da satıyorlar namussuzlar, umutsuzluğu da...
Bunları asmak yetmez. Bunları ne yapmalı bilmem ki?
Şimdiden okuma yazma tehlikeli, şüpheli sayılmaya başladığına göre, herhalde böyle 'yalınkat', böyle insanlıktan, şefkatten nasipsiz bir devir pek uzakta olmasa gerek.