İnsan kalbini bildiğinde nefsini, nefsini bildiğinde Rabbini bilir. Dolayısıyla kalbini bilmeyen kendini, kendini bilmeyen Rabbini bilmez… Buna rağmen insanların çoğu kalplerini ve kendilerini bilmezler.
Tövbesi sahih olmayan, zahir günahları terk etmeyen ve mükaşefe yoluyla dinin sırlarına vakıf olmak isteyen kimse, Arapça bilmeden Kur’an-ı Kerimi ve sırlarını ve tefsirini öğrenmek isteyen kimseye benzer.