Kendime yetebilmenin huzurunu yaşamak istiyorum sadece.İncinsem de içimde bir yerlerde hâlâ çiçek açacak bahçeler olduğuna inanıyorum.Ve bir gün, o bahçelerin yeniden filizleneceği zamanın özlemini taşıyorum içimde.Kimseye sığınmadan, kendi gölgemde dinlenebildiğim günleri düşlüyorum.
Kırıklarımı saklamadan, onlarla birlikte güçlü kalabildiğim anları…