Onu başkalarıyla birlikteyken gözlemlediğim de olurdu ve acaba onu teyzem, meslektaşım ya da bir arkadaşım olarak görmek istermiydim diye düşünürdüm, anne olarak bana iyi gelmiyordu, içimde kanayan bir yara açtı. Analar, ölümcül yaralar.
…ölmüş bir annenin iyi olduğunu hayal etmek yaşayanın iyi olduğunu hayal etmekten kolaydır. Biz yine de hem ölmüş hem yaşayan annelerin özlerinde iyi olduklarını hayal ederiz.
Küçüklüğümden beri açık bir yaram, üzerinde hiçbir kontrolümün olmadığı açık bir kapım vardı, annem o kapıdan girip mutsuzluğunu bana bulaştırdı, tüm çocukların başına gelen bu, değil mi, tüm annelerin yaptığı bu, değil mi, benimki dahil?
Ve o, annem olduğu için, söylediği tatsız şeyler her zaman, aynı şeyleri başka birinin söylemesinden daha tatsız geliyordu. Annem olduğu için, söylediği kırıcı laflar başkalarının söyleyebileceklerinden daha kırıcı oluyordu.