fatma yelboğa

Beklerim
Beklerim ama içim yanıyor, ya boşa geçerse saatler? Beklerim diyorum da nasıl beklerim? İçim içimi kemirirken, kalbim her gördüğünde dört nala koşarken, nasıl sabrederim? Her gördüğünde ağlamak gözlerime her seferinde nasıl karşı koyabilirim? Yanına gelip şuursuzca konuşmak isteyen bana nasıl karşı koyduğumu bir ben bilirim. Kalbim bana sormadan tutulduysa ben ne yapabilirim? Uzaktan bakmak hiçbir zaman yetmiyor. Kokun gerekiyor, sesin gerekiyor, hislerinin duygularının hepsinin bana koşması gerekiyor. Çok istiyorum olmuyor. Çok istemekten de alıkoyamıyorum kendimi. Bir bakışın hemen umutlandırıyor. Herşeyi üstüme alıyorum. İyi kötü hiç fark etmiyor. Hayallerimin bir üyesi olmakla kalmadın geldin içimdeki tüm eksikliklere cuk diye oturdun. Herşeyi tamamladın. Ama bir yanıma gelemedin. Belki de hiç gelmeyecek sin. Ama ben bekleyeceğim gibi gözüküyor. İçim nasıl acıyor, gözlerim nasıl kızarıyor hep aynalar bilir.. Sen senin için bu kadar üzülen bir insanı ne kadar düşünüyorsun bilmiyorum...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yüzüme takmışım mutluluk maskesini Suratım da hep bir gülümseme Ne bilecek ki insanlar Aslında yüreğimin yaş döktüğünü Aslında hıçkıra hıçkıra Ağlamak isyan etmek istediğimi Kim bilebilir ki beni Kendime bile söyleyemediğim yalnızlığımı Sensizlik sessizlik ve beni Hanginiz anlayabileceksiniz ki
Biliyorum onunla olsaydım Böyle kavga edip durmazdım Yüreğimle.. Biliyorum bu aşkı ben yıktım Ben öldürdüm Bu hoyrat ellerimle.. Gözleri İntihar Mavi
Şiir
canan tan piraye
Neredeyse benim kadar yaralı.. Böyle boynunu bükmesin istiyorum, Böyle konuşmasın... Beni kendinden uzak tutacak Kaba, hoyrat, aşağılayıcı tavırlar Tavırlar sergilesin yine... Sesi titremesin, bana bakarken Bakışları gözlerim de erimesin...
Edebiyat