Merak; sadece cennetten dünyaya düşüşe değil, her günkü sayısız düşüşe yol açmıştır. Hayat, bu düşme sabırsızlığından; ruhun bakir yalnızlıklarını, cennetin en eski ve gündelik inkarı olan diyalog yoluyla peşkeş çekmekten ibarettir. İnsan aktarılamayan kelamın sonsuz vecdi içinde yalnızca kendini dinlemeliydi; kendi sessizlikleri içinde kelimeler ve sadece kendine ait pişmanlıklar için işitilebilen akortlar uydurmalıydı. Ama evrenin gevezesidir o, ötekiler adına konuşur, benliği çoğul biçimi sever.