Çok uzun bir roman olmamasına rağmen, cinayet, ne zaman ve nasıl işlenecek, beklemekten sıkılıyorsunuz. (Aslında sıkıldığınız şey, cinayetin işlenme fikrinin verdiği kasvet). Kitabı okumayı bıraksam mı diye düşünüyorsunuz ama bu pek mümkün olmuyor, sonunu getirmek istiyorsunuz. Cinayetin yaşandığı gün, merakınız giderilmeye başlansa da,cinayeti geciktirmek istiyor ve yavaş okumaya başlıyorsunuz. Kitap bittiğinde, bir cinayetten ibaret bir roman deyip geçiştirseniz de, kitap günlerce hatta adını duyduğunuz anda bile, karın ağrısı çektirmeye yetiyor. Bir duygunun, okurlara bu kadar iyi nüfus etmesi, kitabın başarısı değil de nedir !