Kahramanlık, liderlik ve cellatlık, aciz ve sıradan mahlukat olan insanoğlu için ulaşılmaz kavramlardır. O yüzden insanın en büyük fiyaskosu kıçını boş yere yırtmasıdır.
Hayatı üşenerek yaşayan dopdolu bir insan; hiçliğime kimlik, benliğime imaj, varlığıma anlam, hayatıma yol, kaderime çizgi, sözlerime kulak, kulağıma hakikat, bakışlarıma hedef, ölümüme doğum olmuştu. Onu toprağa vermek , ruhumu da toprağa vermek gibiydi.