Fatmagül mutlu
@ftmglmutlu
Şu anda okuduğu kitap
Fakat ipi, kaderin bir çizgisi olarak görenler sırıksız dahi yürüyebilirlerdi. Çünkü bir şeye inanmak, yolu çekilesi yapıyordu. Diğer türlüsü amaçsız ve anlamsız olarak kalıyordu.
Reklam
Hayat devam ediyordu. Zaman, kabuk bağlayan yaralarımıza merhem sürüyordu ve acısı bir şekilde geçiyordu. Unutuyordun. Yeniden, hep yeniden deyip hayata başlıyordun.
Erkeğin sıkıntılar karşısında hastalanan ruhunu, kadınların bir cümlesi iyi edebilirdi.
Artık bu dünyanın koskocaman bir tımarhane olduğunu düşünüyordum.
Dünyaya sabır, çileye sabır, ihanete sabır, delirmeye sabır, ölüme sabır... Her şeye sabır gerekiyordu. Üstelik herhangi bir mükâfat beklemeden...
Reklam