fatma nur

Taze bir unutuşa susadım
Reklam
Yüzümün ve kalbimin karanlığı sensin.
İnsan; insan ne ki, Şeytanın bacağı kırık kalıyor İnsan derken.
Bir taşın üstüne oturup ufka uzun uzun bakışımız bundan
Sen benim neşe boncuğumdun Koptu incecik ipin dağıldın ellerimde
Reklam