Benim yaşımdakilerin sürekli cep telefonları ile falan uğraşıyor olmalarından şikayet edenler; o beylik lafları, o bayat nasihatları, o hedef gözetmeksizin salladıkları nutukları, asıp kesmeleri bir kenara bırakıp " Gel şu muhabbet geyiğinin boynuzlarını beraber cilalıyalım. Biraz sohbet edelim" deseler belki de sorun çözülecekti.
Ne zaman bir şeyi düşünmek istemezseniz nöronlarınız size gıcıklık yaparcasına hep bir ağızdan onun adını söylerlerdi. Sinirbilimin en temel kuralıydı bu.
Dünyanın en güzel sanat eserlerini ve bilimi üreten bu nöronlar, söz konusu kötülük olduğunda emin ol hiç bir nöronuna sığmayacak acımasızlıklara imza atabiliyorlardı.