Insan derin bir kuyu. Kalbiyse sığ aslında. Bir güler yüze, bir tatlı söze çekiyor işte tüm sularını. Sen sadece cesaret göster, atlamak iste o uçsuz bucaksız denize...
Ruhé
Gelseydin, seninle daracık ve ahşap evlerin olduğu, henüz kafelerin yapılmadığı, azıcık ileride tren raylarının uzayıp gittiği Kadıköy'ün o seni görmeden seven sokağında şarkı söyleyecektim.
İzdiham Dergisi
“Küstürmeyin insanları hayata. Sonra her şeyden vazgeçiyorlar. Yaşamaktan, güzel olan her şeyden. Bir odada yalnızlığı; bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı, nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar. Küstürmeyin işte bazı insanları.”