"Allah kötülüğü kötülükle değil, iyilikle giderir. Allah ve insanlar arasında, O'na itaatten başka bir şey yoktur. Allah katında bütün insanlar eşittir. Allah onların Rabbi, onlarda Onun kullarıdır. Onlara verilen hayat için, Allah'ı zikrederek, O'nun kanunlarına tabi olarak, O'na hamdederler. Sen, Resûlullah'tan ne gördünse, nasıl şahit oldunsa, aynen öyle hareket et..."
Sahâbe nesli böyleydi, onlar görüldükleri zaman başkalarına Allah'ı, Resûlü'nü, imanı ve İslâmı hatırlatırlardı. Ya bizi gören bizde neyi hatırlıyor? Eğer bizi görenler bizde başka şeyleri hatırlıyorlarsa, durup bu noktada iyice kendimizi sorgulamalıyız. Nelerimiz eksik ki, bizler Allah ve Resûlü'nü hatırlatamıyoruz? Yoksa Allah korusun bizler hatırlamadığımız için mi hatırlatamıyoruz?
Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem bir sabah namazı sonrasında ashâbına döndü ve dedi ki:
"Size en hayırlılarınızın kimler olduğunu bildireyim mi?"
Sahabe hep bir ağızdan; "Evet Ya Resûlullah." dediler.
"Sizin en hayırlılarınız görüldükleri zaman aziz ve celil olan Allah'ı başkalarına hatırlatan kimselerdir."