Fulya Güvengör
@fulyaguvengor
Şu anda okuduğu kitap
Aeden gezegeninde yaşayan iki genç, Numi ve Sonje' nin Dünya' ya yaptıkları yolculuk. Numi, Aeden' deki hayata ve insanlara karşı bir uyumsuzluk içinde hissediyor çünkü o bir Dünyalı. Sonje' ye olan hislerinde de karşılık bulamayınca gerçek ailesini bulmak için Dünya' ya gelmeye karar veriyor ve ona Sonje yardım ediyor. Ancak Dünya' da hiçbir şey umdukları gibi gitmiyor.
Dünya' da bir şekilde yolları ayrılıyor ve ayrı ayrı, buradaki korkunç gerçeklerle yüzleşip kendilerini masum canlıları ve çocukları kurtarmaya çalışırken buluyorlar.
Kitapta, bizim yaşadığımız düzene dışarıdan bir bakış açısı sunuyor. Aslında çok kapsamlı ve katmanlı bir kitap. Sorgulamamızı, farkına varmamızı sağlıyor. Çoğu da bildiğimiz halde müdahale edemediğimiz gerçekler. Dünyanın kaynaklarını tüketiyor olmamız, hayvanlara yapılan zulümler, çocuklara yapılan işkenceler, yozlaşmış toplum, organ kaçakçılığı, orman katliamları ve daha bir sürü korkunç gerçekler...
Dünya' da geçen kısımlar çok akıcı ve heyecanlı olmasına rağmen Aeden' deki hayat beni pek ikna etmedi, içine alamadı. Öncelikle Aeden' de son derece doğal ve sade bir hayat yaşarken Dünya' da çok gelişmiş teknolojiler kullanmaya başlıyorlar. Bize göre her bakımdan çok üstün, gelişmiş insanlar olmalarına rağmen iki kişi arasındaki ilişki bile çok ergence ve amatörce işlenmiş gibi geliyor.
Bir yandan da öneriler ve eleştiriler getiriyor bize Sonje ve Numi. Evrenin canlı olduğunu, petrolün Dünya' nın kanı olduğunu, ısınmak için güneş enerjisinden faydalanmak yerine ormanları katletmemizin anlamsızlığını, bilimde ve teknolojide kullanmamız gereken değerli madenleri boynumuza takmamızın saçmalığını ve 80 yıllık hayatlarımızda her şeye sahip olma hırsımızı eleştiriyorlar.
Sonunda birçok şey açıklığa kavuşmuyor. Yazar belki de devam kitabı
Reklam
İnsanları öldüren bir virüs sebebiyle hayvan tüketiminin yasaklandığı bir dünya. Bir zaman sonra insanların et ihtiyacını karşılamak için, özel olarak yetiştirilen insanlar tüketilmeye başlanıyor ve sonrasında olanlar anlatılıyor.
Abartılı bir anlatım yok. Yeni bir dünya, yeni bir düzen.Yaşananlardan çok insanların her koşula çabuk uyum sağlaması daha ürkütücü geliyor insana. Konusu bana rahatsız edici gelmedi açıkçası. Zira kitabı okuyunca da anlıyoruz ki bu dünyada insandan daha acımasız, daha ikiyüzlü ve daha vahşi hiçbir varlık yok. Kitap sadece bu anlamda sinirlerimi bozdu. Tam da bu sebeple, insanların birbirlerine yaptıkları çoğu okurun aksine midemi bulandırmadı. Beklentimi karşıladı diyebilirim, hatta sonu beni hem şaşırttı hem de insanların geldiği nokta beni hiç şaşırtmadı. Okunabilir.
Konunun özü kıskançlık ve bunun insana yaptırdıkları. En hoşlanmadığım duygu olduğu için kitabı pek sevemeyeceğimi düşündüm ama konu da ilgimi çekmişti. Biri ünlü, parlak bir yazar, diğeri ise çıkan tek kitabı pek ilgi görmemiş bir yazar olan iki arkadaş. Başarılı ve çok satan kitaplara imza atmış olan Athena, bir kaza sonucu ölüyor ve kıskanç arkadaşı onun kitap taslağını çalıp, üzerinde değişiklikler yapıp kendisininmiş gibi davranıyor. Ve özendiği, kıskandığı, elde etmek istediği hayata ulaşıyor hem de en ufak bir vicdan azabı duymadan. Hatta arkadaşının kitabını ilk okuduğunda bir başyapıt olduğunu düşünüyorken, sonradan kitabı o kadar sahipleniyor ki kendi yaptığı düzenlemeler olmasa kitabın basılmaya değer olmayacağını düşünmeye başlıyor
Acımasızca değil mi?
Kitap aslında pek de beğenmediğimiz kitapların nasıl çok sattığının, sektördeki insanların manipülasyonlarına bağlı gelişebildiğini de gözler önüne seriyor. Okuyucuya bu arka kapıların açılması, hikâye rahatsız edici de olsa güzel ve farklı aslında. Zaten rahatsız edici olmadan anlatılamazdı. Bununla ilgili bir alıntı eklemek istiyorum kitaptan:
Yayın dünyasının işleyişinin karanlık tarafı bu mu acaba, diye merak ediyorum: Bir kitap büyük bir başarı yakalıyorsa sebebi bir noktada herkesin, çok da hikmet aramaksızın, o günlerin kitabının o olacağına karar vermesi mi?
Baş karakter bazı yerlerde kendisiyle çelişiyor. Kitabın başlarında Athena' yı hiçbir zaman sevmediğini söylerken, sonlara doğru aslında onu sevdiğini ama Athena' nın kendisine soğuk davrandığını söylemesi gibi.
Sonlara doğru kim haklı kim haksız birbirine karışıyor biraz.
Sonuç olarak tam da içinde bahsettiği konu gibi, muhteşem demeseniz de kendisini satıp okutturan bir kitap olmuş. Bu sektöre de hem okur hem de yazarlar açısından bir
Ailesi ile çok uzun yıllardır görüşmeyen 60 yaşlarında bir kadının annesine ulaşma çabalarını anlatıyor kitap ancak o duygu bana asla geçmedi. Yavan ve duygusuz, soğuk bir havası vardı kitabın. Kızının yaşlı annesini taciz etme boyutuna varan görüşme girişimleri rahatsız edici ve samimiyetsiz geldi bana. Yani sonuçta hikâye bir yere de varamadı ve bütün bunlar neydi, niye yaşandı hepsi havada kaldı.
Beni rahatsız eden bir şey daha var bı kitap ile ilgili. Biraz da günlük havası vardı ve bu sebeple mi bilmiyorum ama bazı sayfalarda 4-5 satır bazı sayfalarda da bir cümle vardı. Tamamen kağıt israfı olmuş. Bazı cümleler de çok güzel başlıyor ama anlamsızca öyle bir uzatılıyor ki anlamı bozuluyor.
Daha az sayfada konu daha iyi toparlanabilirmiş dediğim kitaplardan oldu. Çok kötü diyemem ama çok da sevemedim ne yazık ki.
Yakınını kaybetmiş birisi böyle konulara birden ilgi duyabiliyor ya da ilgisi varsa artabiliyor. İnanmak ayrı bir şey ama merak cezbedici olabiliyor. Ancak isminde de vaadettiği hiçbir bilginin altını dolduramayan bir kitap. Son bölüm yas süreci ile ilgili bir iki tavsiye barındırıyor. Kitaptaki tek gerçekçi ve kayda değer kısım orasıydı. Geri kalanlar sadece birer varsayım ve iddiadan ibaret.
Reklam